normanviss.web-log.nl

Verhuisd!

Vanaf dit moment is dit weblog verhuisd naar Word Press.
Klik hier om naar het nieuwe weblog te gaan.
En sla het nieuwe adres zo spoedig mogelijk op in je favorieten en voeg het toe aan je RSS (really simple syndication) Home Page!

Foto's uit Irak

Jullie weten dat ik tegen de oorlog in Irak ben.
Mijn nicht zit in de luchtmacht en bevindt zich nu in dat deel van de wereld.
Zij is journalist en dus (mede)verantwoordelijk voor een krant en een website. Hier is de website.
Zij is laatst, in het kader van haar functie, mee geweest om een aantal gewonden op te halen uit Irak en Koeweit.
Hier een collage van die reis. Zij staat boven rechts afgebeeld.

Wat mij treft is de zorg voor de gewonden, zoals je dat ziet in de gezichten van het medische personeel - in deze foto's deze dame.

Weer een waarschuwing!

Dit is precies wat ik bedoelde met dit en dit.
Er is helemaal niets mis mee met een waarschuwend geluid.
Maar waar moeten we precies bang voor zijn?
Als je dat niet kunt uitleggen, dan ben je bezig met bangmakerij, vind ik.

De komende generatie

Gisterenavond heb ik een lezing over Prediker gehouden voor een groep gereformeerde studenten.
Gaaf om daar te zijn.
Het was wel zoeken om aansluiting, want dat is een wereld die ik helemaal niet ken (mijn studententijd zag er echt helemáál anders uit, en ik ben inmiddels 35 jaar verder..;-)
Mooi om enthousiaste jongeren te zien, bezig om de tradities van kerk en vereniging vast te houden (stropdas, elkaar aanspreken met "amici", psalmen zingen), maar ook heel duidelijk een product van hun tijd (tijdens de pauze een populair dom computerspelletje op de beamer spelen).
Ook weer getroffen door het moralistische van het christen-zijn. Ook deze jongeren vinden het moeilijk om los te komen van "wat moet ik doen?" en te ontdekken "wie moet ik zijn?", of beter en liever gezegd: "wie ben ik?".
Tegenwoordig stel ik bij dit soort gelegenheden de vraag: wat is nou het wezenlijke verschil tussen wat wij in de kerk vertellen en wat de Imam om de hoek of Emil Ratelband vertellen?
Vaak weten mensen dat niet goed aan te geven.
Zou jij dat in een zin kunnen doen?

Mr. Bush helpt mij

Ik weet niet of jullie van de Economic Stimulus Act of 2008 hebben gehoord.
Een poging van President Bush en het Congres om de Amerikaanse economie een stimulans te geven en en eventuele recessie tegen te houden. (Dit jaar worden er verkiezingen gehouden, voor het geval je dat nog niet wist. Om een idee te geven hoe snel dat gegaan is: op 7 februari werd dit wetsvoorstel aangenomen door zowel de Senaat als het Huis van Afgevaardigden. Op 13 februari werd het ondertekend door de President!)
Wat het inhoudt is dat elke belastingbetaler maximaal $600,00 van de overheid krijgt, gratis en voor niks.
De bedoeling is dat dit geld uitgegeven wordt, waardoor de economie een stimulans krijgt.
Ik heb dit idee altijd niks gevonden. Het is te weinig, te laat, pakt de echte problemen niet aan, en stimuleert mensen om alleen maar meer te consumeren.
Tot gisteren,toen ik een brief van de IRS kreeg: ik heb ook recht op deze teruggaaf.
Nu mag ik nadenken over wat ik met dit geld ga doen.
Tien procent naar de kerk?
Mijn advocaat betalen?
Wat zou George Bush willen?

Appel

Klik op poster voor bron.

Bravo Femke!

Omdat ik thuis was keek ik gisteren naar het debat in de Tweede Kamer over de film Fitna (totdat de NOS, juist op het moment dat Wilders aan het woord was, de live uitzending afbrak).
Femke Halsema heeft een fantastische bijdrage geleverd aan het debat.
Een erg goede speech, niet alleen inhoudelijk maar ook de manier waarop. Indrukwekkend. Menig dominee zou van haar kunnen leren.
Lees de bijdrage hier. 
Bravo, Femke!

Gebedshouding

Ik probeer zo min mogelijk Engels te gebruiken in dit weblog.
Maar ik kan jullie dit gedicht niet onthouden.

THE PRAYER OF CYRUS BROWN
by Sam Walter Foss

"The proper way for a man to pray,"
Said Deacon Lemuel Keyes,
"And the only proper attitude
Is down upon his knees."

"No, I should say the way to pray,"
Said Reverend Doctor Wise,
"Is standing straight with outstretched arms
And rapt and upturned eyes."

"Oh, no, no, no,"
said Elder Slow,
Such posture is too proud.
"A man should pray with eyes fast-closed
And head contritely bowed."

"It seems to me his hands should be
Austerely clasped in front
With both thumbs pointing toward the ground,"
Said Reverend Doctor Blunt.

"Last year I fell in Hidgekin's well
Headfirst," said Cyrus Brown,
"With both my heels a-stickin' up
And my head a-pointin' down.

"And I made a prayer right then and there,
The best prayer I ever said,
The prayingest prayer I ever prayed,
A-standin' on my head."

Geschorst

Woord vooraf: Dit is een vrij lang blogje. Ik kan me voorstellen dat je geen zin hebt om het te lezen. Prima. Ga snel door naar het volgende weblog. No hard feelings.

Gisteren heb ik gelezen dat de theologische universiteit waar ik aan gestudeerd heb (Westminster Theological Seminary), in een crisis is beland. Een professor Oud Testament, Peter Enns, is geschorst en zal ontslagen worden.

De reden is een boek dat hij schreef, met de titel Inspiration and Incarnation. In dat boek probeert hij christenen te helpen om te kunnen gaan met de vragen uit de wetenschap over de betrouwbaarheid van de bijbel die in onze tijd gesteld worden. Kort samengevat stelt hij dat net als Jezus zowel God als mens was, zo bevat de bijbel “goddelijke” trekjes en “menselijke” trekjes. Dat heeft allerlei gevolgen voor hoe je omgaat met de zogenaamde “tegenstrijdigheden” in de bijbel en de relatie tussen de bijbel en andere geschriften uit die tijden. (Ik heb het boek niet gelezen, er pas gisteren van gehoord. Deze samenvatting heb ik kunnen vinden door recensies van het boek te lezen. Hier kan je verschillende recensies vinden.)
Het bestuur van Westminster vindt dat Enns buiten de kaders van schrift en belijdenis verkeert, en heeft hem dus geschorst. De verwachting is dat hij komende zomer ontslagen wordt.

Deze gebeurtenissen zijn slecht voor alle betrokkenen. Ik vind het verdrietig dat dit weer gebeurt in de christelijke wereld, en, in dit geval, op de school waar ik op gezeten heb. 

Sinds gisteren heb ik veel nagedacht over waarom het zo vaak voorkomt dat mensen die anders denken dan langs de traditionele wegen zoveel tegengas krijgen en vaak geschorst en afgezet worden. Daar wil ik een paar opmerkingen over maken.

Het valt mij op dat de zaken waar “moeilijk” over gedaan wordt sterk afhankelijk zijn van wat er op een gegeven moment in de geschiedenis speelt. Servet kwam op de brandstapel terecht om zijn kijk op de drie-enigheid van God, Wyclif eveneens op de brandstapel omdat hij de bijbel centraal stelde (boven het kerkelijke gezag). Jeanne d'Arc moest branden omdat zij, o.a., de stem van God hoorde. Schilder werd afgezet mede om zijn kijk op doop- en verbondsopvattingen, verschillende dominees en ouderlingen in 1968 omdat ze een “Open Brief” ondertekenden.

In onze tijd zijn we veel toleranter dan vroeger: je kunt nu bijna van alles roepen over de bijbel (voornamelijk de historiciteit ervan), pastorale zaken als samenwonen of homofilie, dat je Gods werk overal in de wereld vindt, ook in zogenaamde “heidense” culturen. Geen haan die daarnaar kraait. Een onderwerp als de hel ligt nog steeds gevoelig, in wat behoudender kringen zaken als de sabbatsrust, kerkliederen, de doop.

Het zou, denk ik, goed zijn als kerkelijke leiders meer rekening met de geschiedenis van de kerk met betrekking tot dit soort kwesties zouden houden. Vragen stellen als: waarom ligt dit nu zo gevoelig? Zal het over 200 jaar ook zo gevoelig zijn? Hoe past deze kwestie binnen de ontwikkeling van kerk en samenleving? Is dit het nou echt waard om het leven van iemand te verwoesten en de kerk zo in het openbaar te schande te zetten?

(voor het tweede deel klik hier)

Geschorst (2)

(Dit is het tweede deel van een blog over het schorsen van kerkelijke leiders. Klik hier voor het eerste deel.)

Wanneer iemand het heeft over kwesties die in onze tijd gevoelig zijn, dan spreekt men zijn “ongerustheid” uit. Men is bezorgd over de ontwikkeling en maakt zich zorgen over wat er plaats vindt.
Mijn vraag is: waarover maakt men zich zorgen? Wat voor schade kan er aangericht worden door de issue die nu speelt?
Die vraag wordt nauwelijks gesteld, maar het heeft alles te maken met hoe je handelt als iemand een weg op gaat waarvan je je twijfels hebt of kunt hebben.
Wat zijn mogelijke redenen voor bezorgdheid? Ik heb een paar kunnen bedenken:

Eén reden zou kunnen zijn dat, wanneer iemand verkeerde theologische of bijbelse gedachten en principes op na houdt, hij of zij schade aanricht aan zichzelf of de (nabije) omgeving. Het kan zijn, bijvoorbeeld, dat je denkt dat ouders een belangrijke bron van troost missen wanneer ze hun kinderen niet dopen. Of dat ongehuwd samenwonen ongezond is voor de betrokkenen en de omgeving. Je kunt vinden dat het beter is voor een persoon wanneer hij of zij bekend is met de hele waarheid over verschillende zaken in het leven. Daarom is een persoon gebaat bij een evenwichtige visie op, b.v., Gods genade en Zijn toorn.
Stel dat dat je zorg is. De “gezondheid” van de persoon en de omgeving. Wat is nou de beste manier om die zorg weg te nemen (voor zover dat kan, uiteraard)? Niet door te schorsen, afzetten, buiten de gemeenschap te plaatsen, zou ik denken. Je zou dan niets anders willen dan de persoon bij je houden, om hem of haar te helpen en ondersteunen, ook (en misschien zelfs juist) wanneer het misgaat omdat de persoon volhardt in zijn dwaling.

De tweede bron van zorg ligt verder weg, in de eeuwigheid. Je zorg zou kunnen zijn dat, wanneer iemand vals denkt of leeft, hij of zij het risico van de eeuwige hel loopt. Dat kan een oprechte zorg zijn. Wie zou er aan willen denken dat zijn partner, kind, ouder of vriend in de hel terecht komt? Jezus heeft duidelijk gezegd, “de waarheid zal je vrij maken”. Wanneer iemand de waarheid niet kent, of juist ontkent, dan komt de (eeuwige) vrijheid in het geding.
Maar ook als dit je zorg is, dan blijft de vraag of het buiten de gemeenschap plaatsen de goede respons is. Nu gaat het niet alleen om de gevolgen voor het leven hier op aarde, maar om het leven in de eeuwigheid. Ook hier zou je, denk ik, er alles aan (willen) doen om de persoon bij je te houden en vermanend en corrigerend bezig zijn zodat dat gevaar ontlopen kan worden.

Een derde reden is logisch en praktisch. Als iemand Minister is, of werknemer bij Coca-Cola, of lid van een tennisvereniging, dan mag er redelijkerwijs van hem of haar verwacht worden dat hij of zij zich aan de doelstellingen, normen en waarden en regels van die organisatie houdt. Op het moment dat iemand de regels van het tennisspel wil veranderen en dat zodanig probeert dat het spel van anderen verstoord wordt, dan moet hij geroyeerd worden. Je “zorg” is dan voor het gezonde voortbestaan van de organisatie. Een oprechte zorg.
De vraag is of deze zorg in de kerk thuis hoort. Jezus zegt: “wie zoekt, zal vinden”, en “Wanneer ik van de aarde omhooggeheven word, zal ik iedereen naar mij toe halen”. “De Geest is uitgestort over alle mensen”. God “wil dat alle mensen worden gered en de waarheid leren kennen”.
Zou de kerk iemand uit moeten sluiten? Komt dat overeen met de houding van Jezus? Volgens mij is de bijbel helder dat mensen zichzelf kunnen uitsluiten, God doet dat niet. Nooit.

De laatste reden die ik kan bedenken is die van de gehoorzaamheid. Je gelooft dat de bijbel zegt dat de kerk, onder bepaalde omstandigheden, iemand uit moet sluiten. Wanneer die omstandigheden zich voordoen, dan moet je, uiteraard met alle mogelijke zorg, toch die stap zetten. Je “zorg” in dit geval is dat jijzelf (of de kerk) ongehoorzaam bevonden zal worden.  Ongehoorzaamheid kan nadelige gevolgen hebben voor het leven van de kerk (zie reden één). Ongehoorzaamheid zou ook tot de straf van de eeuwige hel kunnen leiden (zie reden twee).
Ook in deze gevallen dan, is de houding die bij reden één en twee omschreven is, van toepassing. Maar dan niet zozeer op de persoon in kwestie, maar op jezelf (of de kerk). Je blijft in gemeenschap met elkaar, op zoek naar de waarheid en de liefde.

Tot slot:
Het zal duidelijk zijn dat ik geen voorstander ben van het schorsen en afzetten van kerkelijke leiders, wanneer het gaat om theologische kwesties.
Ik pleit ervoor dat men meer doet dan alleen reageren op de hete hangijzers van onze tijd. Probeer achter te komen waarom deze dingen zo gevoelig liggen, wat dat zegt over ons, over de tijd waarin we leven, over Gods werk met en in kerk en wereld. En bedenk hoe mensen over 500 jaar ons handelen zullen beoordelen.
En ik zou heel graag willen horen wat men bedoelt wanneer men een “zorg” uitspreekt. Wat voor een zorg is het? Waar gaat het over? Aangenomen dat het een terechte zorg is, hoe gaan we ermee om? Hoe laten we de liefde van Christus haar heilzame werk doen?

Gedachten genoeg. Actueel genoeg. Jullie gedachten?

Beetje opscheppen

Jeremiah heeft deze week voor het eerst zijn naam geschreven.
De jongen is in februari drie geworden.

Het begint warmer te worden in Georgia.
En deze komende week begint het honkbalseizoen weer....

Fitna

Ik ben fit....

na Wilders.......

De tienden

Volgens het ND van vandaag betaalde een vrijgemaakt-gereformeerd kerklid in 2006 gemiddeld 428 euro aan de kerk. Deze bijdrage, die jaarlijks met ongeveer vier procent stijgt, loopt ruimschoots in de pas met de stijging van de inkomens.
Vrijgemaakten blijken vrijgevig te zijn. De meeste kerkleden van andere kerken geven (aanzienlijk) minder. Je moet rekening houden met het feit dat veel kerken veel “papieren leden” hebben. De Vrijgemaakte Kerk heeft minder papieren leden, waardoor het gemiddelde bijdrage per lid hoger wordt.

Nederland telde in 2003 bijna 7 miljoen huishoudens. Zij beschikten gemiddeld over een besteedbaar inkomen van 28 duizend euro. In 2005 was dat 29.100 duizend euro. (Centraal bureau voor de Statistiek)
Als ik het goed uitreken, is dat gemiddeld 1,47% (dank AW) per kerklid.
Ik vind dat vrij laag, en ik vraag me af hoe dat komt.
Wij weten allemaal dat Nederlanders zeer vrijgevig zijn voor wat betreft ontwikkelingssamenwerking, liefdadigheid en (financiële) hulp bij rampen.
Mijn (kerkelijke) opvoeding leerde mij om uit te gaan van een bijbelse norm van tien procent van je bruto inkomen (de eerste opbrengsten). En ik bedoel dat niet wettisch, maar als algemene richtlijn.
Ik weet toevallig dat mijn vader ernaar streeft om 15% van zijn bruto inkomen weg te geven aan kerk en liefdadigheids- en zendingsorganisatie's. Dat is mijn voorbeeld (ik herhaal: niet wettisch, en ik zeg hiermee ook niet dat ík dit niveau bereik).

Wanneer het de kerk betreft, vinden Nederlanders het blijkbaar niet nodig of wenselijk om meer dan €35,00 per maand aan de kerk te schenken (gemiddeld. Mijn lezers zijn buitengewoon vrijgevig, denk ik).
Ik ben benieuwd waarom dat is.
Ideeën?

Weekje weg

Ik heb besloten om er een weekje tussenuit te gaan.
Niet dat ik burn-out, overspannen of uitgeput ben (eigenlijk voel ik me vrij goed!) – gewoon behoefte aan een andere omgeving, nieuwe indrukken, warm weer, zon, een paar aaneengesloten vrije dagen. Je snapt het wel.
Ik loop er al een paar weken mee rond: wat moet het worden, waar, wanneer.
Allerlei mogelijkheden doen zich voor: Spanje, Canarische Eilanden, Colorado, Californië.
In ieder geval: geen Center Parcs in Nederland! Alleen al de gedachte….
Vorige week kreeg ik (toevallig) een mail van een vriend van mij die in Accra, Ghana, woont.
Zo eentje waar je meteen weer de boel mee oppakt, ook al heb je elkaar in geen 10 jaar gezien. Zo eentje waardoor je bemoedigd wordt, gewoon door met hem op te trekken.
En toen ging het goede lampje branden….
Er moest e.e.a. geregeld worden, maar dat is inmiddels gelukt.
Het gele boekje (twintig jaar geleden voor het laatst zo een boekje gezien!) met prikjes tegen Gele Koorts, DTP en cholera. Vluchten geboekt (KLM) en visumaanvraag gedaan (via reisbureau en www.visum.nl). Malaria pillen opgehaald (ook weer een herinnering uit het verleden: dagelijks een pilletje slikken).

Ik vind het wel spannend, maar ik heb er heel veel zin in, om weer in West Afrika te zijn en, in het bijzonder, de wereld van de zending in Afrika in deze tijd te ervaren.
Want het zal vast en zeker anders zijn dan twintig jaar geleden.
Maar ik ben nu ook anders.
Over twee weken dus: berichten uit Accra!

Afbetaald

Shavkat Tohirov heeft zijn lening van $200,00 terugbetaald.
Hij had dat geld nodig om voer te kopen voor zijn vijf schapen.
Met z'n vijven hebben we hem dat geld geleend.
Op 21 maart heeft hij de laatste betaling van $25,00 gedaan, waardoor de lening nu afbetaald is.
Dat betekent dat ik nu weer $25,00 heb om aan iemand anders te lenen.
Ik ga nu kijken wie geld nodig heeft.
Met een voldaan gevoel.
En daar gaat het om, toch?
Hoe ik mij voel?

Een Wright citaat

Ja ja - ik weet dat het Nederlands niet helemaal klopt. Maar ik vind het een leuk woordenspel.

Een citaat van N.T. Wright:

Some people are always going to be offended when you actually teach them what’s in the Bible as opposed to what they assume is in the Bible. - N.T. Wright

Sommige mensen zullen je het altijd kwalijk nemen als je ze leert wat er werkelijk in de bijbel staat in plaats van wat ze denken dat er in de bijbel staat. 

Paasweer

Gisteren zaten wij in de kou en de sneeuw met Pasen.
Zo zaten onze twee boefjes erbij.
Let op de cowboy boots.

Samengevat

Er wordt verteld over de Zwitserse theoloog Karel Barth (1886-1968).
Om de moderne mensen met het evangelie te bereiken was hij bereid om de historiciteit van de bijbelse verhalen in twijfel te trekken, want een moderne mens kan toch niet geloven in al die wonderen en zo. 

Maar hij stond er om bekend, dat hij, aan het eind van zijn preken, over de preekstoel leunde, en zijn armen uitstrekte naar de gemeente.
Ik wil dat jullie geloven.
Ik wil dat jullie Jezus als Heer en God aannemen.
Laat dit niet aan je voorbijgaan! 

Aan het eind van zijn leven werd deze grote theoloog, die kasten vol boeken schreef, gevraagd hoe hij de essentie van het christelijke geloof zou samenvatten.
“Mijn moeder heeft mij als kind een lied geleerd,” zei hij.
Het is dit lied:
Jesus loves me, this I know, for the Bible tells me so.

Superstar

De rock opera Jesus Christ Superstar heeft een grote indruk op mij gemaakt toen ik een tiener was en het uit kwam.
Ik was in een gereformeerd milieu groot gebracht, waarin het geloof voornamelijk verstandelijk uitgedrukt werd.
Wij leerden geloofsstellingen uit ons hoofd, en wisten alles over de verschillen tussen “ons” en andere “christenen”.
Maar om nou te zeggen dat het mij/ons raakte…
De rock opera zette die wereld op z’n kop.
In de muziek, de taal van onze tijd.
Echte mensen, met hun zekerheden en twijfels.
Alles niet zo in kannen en kruiken, niet de geijkte en gelikte antwoorden.
Rauw, aards, emotioneel.
Daarom raakt het mij nog steeds, ook al weet ik wat er bijbels en theologisch niet klopt.
Vanochtend gekeken naar de versie van de musical uit 2000.
Briljant. Prachtig. Ontroerend. Aangrijpend.
Hoe ouder ik word, hoe minder ik heb aan de gelikte antwoorden, hoe meer ik me realiseer dat we bar weinig weten over hoe dit verhaal betekenis te geven.
Maar de zekerheid dat het waar is, en de enige redding die we hebben, groeit met de dag.
Hier één van de meest aangrijpende fragmenten uit de musical.
Judas verschijnt voor de Sanhedrin en geeft het “bloedgeld” terug.
Vol wroeging verhangt hij zich.
Tekst en video, als je tijd hebt. 

Judas
My God, I saw him He looked three-quarters dead
And he was so bad I had to turn my head
You beat him so hard That he was bent and lame
And I know who everybody's Going to blame
I don't believe he knows I acted for our good
I'd save him all the suffering If I could
Don't believe Our good Save him If I could

Priest
Cut the confessions Forget the excuses
I don't understand why You're filled with remorse
All that you've said Has come true with a vengeance
The mob has turned against him You've backed the right horse

Caiaphas
What you have done Will be the saving of Israel
You'll be remembered forever For this
And not only that You've been paid for your efforts
Pretty good wages For one little kiss

Judas
Christ! I know you can't hear me
But I only did what you wanted me to
Christ! I'd sell out the nation
For I have been saddled With the murder of you
I have been spattered With innocent blood
I should be dragged Through the slime and the mud
I have been spattered With innocent blood
I should be dragged Through the slime and the mud

I don't know how to love him
I don't know why he moves me
He's a man He's just a man
He's not a king He's just the same
As anyone I know He scares me so!
When he's cold and dead Will he let me be?
Does he love me too? Does he care for me?
Ohhhhh...

My mind is darkness now
My god I am sick I've been used
And you knew All the time
God I'll never ever know
Why you chose me for your crime
For your foul bloody crime
You have murdered me! You have murdered me!
So long, Judas Poor old Judas

Ik schaam me

Ik weet niet hoeveel schietgebedjes naar de hemel zijn gerezen naar mijn oproep.
Ik ben, in ieder geval, geraakt door dit lied (de tekst, bedoel ik).
Uit Zingende Gezegend, de tekstschrijver is A.F. Troost. 

Jezus, die angstig en bedroefd is, in de nacht voor zijn kruisiging.
Hij heeft een vriend nodig, iemand die bij hem wil blijven.
Dit zelfs afgezien van de geestelijke factoren die speelden.
Gewoon iemand die hem niet in de steek laat.
Dat kunnen zij niet.
Het is niet eens de angst die hen in de greep houdt – anders waren ze weggegaan, zoals ze even later wel deden.
Gewoon moeheid. Ze sliepen.
Beschamend: “slaap verder, ongestoord, jongens. Ik blijf wel wakker……”
Ik hoor Hem dat tegen mij zeggen.
En ik schaam me.

Blijft hier en waakt met mij!
Nu is de dood nabij,
Nooit was Ik zo bedroefd en bang,
Blijft wakker om te bidden
Totdat ik in uw midden
Straks wederkom – het duurt niet lang.

Blijft hier en waakt met Mij!
Hebt gij geen medelij?
Gij wist dat gij niet slapen mocht!
Kunt gij niet één uur waken
Zonder in slaap te raken?
Bidt God dat gij niet wordt verzocht!

Blijft hier en waakt met Mij!
Slaapt verder, ongestoord,
Ik blijf wel waken door deze nacht;
Ik blijf bij u, mijn schapen,
Uw herder zal niet slapen;
Slaapt gij maar voort – ik houdt de wacht.