Het Onze Vader
Vanochtend sprak een vrouw mij na de dienst. Zestigplusser.
Zij woont ver weg, en was vorige week voor het eerst bij ons
in de dienst, en vandaag voor het laatst, want ze gaat weer naar huis.
Het ging vorige week over het Onze Vader.
Zij vertelde dat haar ouders het niet toelieten dat zij het
Onze Vader bad.
De reden was mij niet helemaal helder, maar het had iets te
maken met dat zij niet “uitverkoren” zou zijn of er zeker genoeg van kon zijn
dat ze God “Vader” mocht noemen.
Ik had, in de preek, een paar suggesties gegeven van hoe je
gebruik kunt maken van het Onze Vader in je eigen gebedsleven. Deze:
1. Laat het Onze Vader het model zijn voor je dagelijks gebed: bij elke frase, denk aan waar je specifiek voor wilt bidden, voor die dag.
2. In de vorm van het zogenaamd Jezusgebed, een gebedsvorm uit het Oosters christendom. Het bestaat uit het voortdurend innerlijk of hardop bidden van de naam Jezus. Maar nu gebruik je het Onze Vader.
3. Neem elke dag een frase uit het Onze Vader. Laat die frase het gebed zijn door je hele dag, een soort lijst om je dag heen.
En werd er enorm door gezegend.
Misschien iets voor jou?







Laatste reacties